Spotkanie

Milan, dla którego w banalności promienieje szczęście, dotyka istoty rzeczy tak przenikliwie i pięknie, że po ostatniej stronie znowu chcę być na pierwszej. Spotkanie to iskra, błysk, przypadek, który obiecuje wiele i dotrzymuje słowa. Zaprasza na ucztę smaków niezapomnianych. Z wielkiej, bezdennej dziury, do której wpadają wspomnienia - zapragnęłam wyciągnąć Kunderę eseistę. I jak noc, która przekręca koszulę na białą stronę (nawet śnieg za oknem sprawia, że noc widzimy białą :-),chcę podążać za refleksją, wspomnieniami, starymi miłościami Pisarza. Zachęcam i Ciebie, bo przekonywać nie muszę :-)