Księga śmiechu i zapomnienia

Pierwsze moje spotkanie z twórczością Milana Kundery,nie przyniosło rozczarowania,ale i nie powaliło mnie ...ot kawałek bardzo dobrej literatury,miejscami genialnej,od czasu do czasu przeciętnej a niekiedy zbyt pornograficznej i obscenicznej ,taplającej się w perwersji,chuciach i pożądaniu ,którego zaspokojenie staje się głównym i najważniejszym celem w życiu większości bohaterów tej książki ,nieważne czy to seks między kobietą a kobietą, mężczyzną i dwoma kobietami jednocześnie we troje ,czworo ,pięcioro jednocześnie, itd.,itp.Pomijając fantazje erotyczne autora ,cała reszta zdecydowanie na plus,całość napisana po mistrzowsku,od pierwszych stron poznajemy pisarza wielkich lotów,o ogromnych możliwościach twórczych.Narracja prowadzona jest w sposób spokojny i wyrafinowany,świadczący o lekkości pióra, świadomości swojej siły i potencjału własnego intelektu.Powyższa książka do lekkich raczej nie należy a z pewnością będzie ciężkostrawna dla młodszego pokolenia czytelników ,nie pamiętających wydarzeń rozgrywających się w tzw."Bloku Wschodnim" tj.w krajach będących pod wpływem oddziaływania (czytaj okupacji) ZSRR (obecna Rosja). Wydarzenia opisywane i kwestie poruszane przez Kunderę ,choć rozgrywają się w Czechosłowacji ,opisują i oddają doskonale sytuację geopolityczną i społeczną (pośrednio) także i w pozostałych krajach Układu Warszawskiego lat powojennych do końca siódmej dekady XX w.,w tym czasookresie wszystkie kraje socjalistyczne/komunistyczne nurzały się w tym samym bagnie: terroru,zastraszania,marazmu,bylejakości,szarości,fałszywej propagandy i zaniku wolności chociażby w wymiarze podstawowym,o prawdziwej twórczości nie tylko literackiej mowy być nie mogło ,chyba że w podziemiu lub na emigracji,tak właśnie jak w przypadku Milana Kundery, autora tej książki. Polecam