Wada ukryta

Pierwszy raz zetknąłem się z prozą Pynchona i... trudno napisać krótką opinię o tej książce, tak aby niczego nie ujawnić. Powierzchownie oceniając, jest to wciągający kryminał, w którym odnajdziemy elementy twórczości Vonneguta oraz mieszankę "Chinatown", "Usual suspects" i "Big Lebowskiego". Jednak, wbrew opisowi wydawcy, ważniejsze wydają mi się kwestie poruszane przez autora w trakcie opowieści o detektywie Sportello. I niech nie zwiedzie nikogo, że akcja dzieje się na początku lat siedemdziesiątych wśród wieczne ujaranych hipisów, gangsterów oraz skorumpowanych "sił ładu i porządku". Poruszane przez Pynchona problemy - społeczne, kulturowe i polityczne - pod przykrywką pozornie prostego kryminału prowadzą nieuchronnie do ponurych wniosków dotyczących dzisiejszej rzeczywistości, w której nic nie jest takie, jakim się nam wydaje. "Wadę ukrytą" krócej się czyta, niż później o niej rozmyśla i kartkuje, próbując dociec, co jeszcze przeoczyliśmy. Choćby z tego powodu szczerze mogę ją polecić.