49 idzie pod młotek

A to chyba, że to takie made in USA. A to tak do mnie,do mnie tak. Thomas Pynchon krążył gdzieś od dłuuuuższego czasu i wypływał zbyt często i zbyt gęsto ażeby zwyczajnie go odpuścić. Kiedy wszystkie dopływy powoli łączą się,poszerzają i zaczynają wpadać w coś o wiele większego,powiększa się i cały horyzont.A ten pan to kawał historii.Faktycznie dobrze mieć tu względny pogląd na to co działo się i dzieje za oceanem.Całkowicie to inny wymiar kultury i kto tego za młodu nie ugryzł to brnąć będzie po Atchafalayach literatury znużony i zniechęcony. 49 idzie pod młotek ma w sobie ten sznyt, dość okrojony,ukierunkowany w zgoła inny świat, którym można się zachwycać(bo to przecież made in USA) albo który można rozumieć(bo to dobre bywa naprawdę) albo olać bo to głupawe i bez sensu. Jak wychował Cię Homer Simpson,Jerry Seinfeld a Peter Griffin jest gościem od którego ciągle się uczysz to wiadomo po której stronie pynchonowskiej barykady będziesz stał(a). I niech określają to jak chcą,niech tłumaczą jak mam rozumieć go czy czytać ale o wiele przyjemniej jak samu sobie z tego coś dla siebie wyciągać i nie oglądać się na innych.wtedy daje to realną przyjemność z dziwnych,niepokojacych przygód pani Edypy.I co ważniejsze- rozgrzewa przed tęczą grawitacji:) ,resztą Pynchonowych rewelacji(mam nadzieję),przed pięcioma Wallace'ami i cokolwiek jeszcze znajdę w podobie,ponieważ mi to kolokwialnie mówiąc -siadło jak nigdy.A przecież każdy bezsens ma swój sens.