Vineland

Brawurowa opowieść o tym, jak amerykański sen niepostrzeżenie przedzierzgnął się w amerykański koszmar. Nieposkromiona fantazja Pynchona i jego talent językowy, zapewne jedynie częściowo oddany przez tłumacza, czynią lekturę intrygującą, a z czasem, gdy spiętrzenie absurdów nie przynosi nowej jakości, również irytującą. Przerost formy nad treścią jest w modzie nie od dziś, ale łatwiej go jednak zdzierżyć w opowiadaniach, nie w kilkusetstronicowych fabułach. Ta moda na efekciarstwo dotarła zresztą w końcu i do nas; jakże znakomicie wpisuje się w nią świecący obecnie najjaśniej na rodzimym literackim firmamencie Szczepan Twardoch, dyżurny kontestator Rzeczypospolitej. Pynchon jest jednak od Twardocha znacznie znośniejszy, bo nie ma parcia na szkło ani mesjanistycznych zapędów, a ponadto rozporządza potężnym poczuciem humoru.