Ojciec Pio. Drugie skrzydło anioła

Pisać to dla mnie jakby poznawać – w ten sposób Eugeniusz Kabatc „usprawiedliwia” powód, dla którego napisał książkę „Ojciec Pio. Drugie skrzydło anioła”. Rzeczywiście, chcąc odkryć istotę rzeczy, wydarzenia, człowieka, Boga wreszcie, trzeba opowiadać, tak opowiadać, jak opowiadają naukowcy, filozofowie, teologowie, poeci, malarze i muzycy. Przede wszystkim trzeba opowiadać swój czas, tak jak opowiada prorok. Ojciec Pio przetrwał już czterdzieści lat swojego drugiego życia, tego życia po życiu, które nazywamy śmiercią, choć potrafi być nieśmiertelne. Dziś powraca stary spór pomiędzy wiarą a rozumem, tyle razy już wygaszany (patrz: encyklika Jana Pawła II Fedes et ratio),w sprawie ojca Pio trwający już blisko sto lat, symbolizowany radykalnymi przymiotami bohatera naszych czasów”, określanymi z jednej strony jako „święta, nadprzyrodzona dobroć”, gdy z drugiej mówi się o „fortelu małego chemika”. Żaden fakt nie zamyka się sam w sobie, jego znaczenie i siła rodzi się wraz z interpretacją – naukową bądź społeczną. Dziś dodalibyśmy – medialną. Toteż nie o prawdę ostateczną tu chodzi, lecz o ponadnormatywne stosunki międzyludzkie, o nadzwyczajne korzyści wynikające z miłosiernej pomocy udzielanej sobie wzajemnie, w życiu nękanym nie tylko fizycznym cierpieniem. Pytania o to padają tyleż w literaturze – filozofii, teologii – co w życiu codziennym, gdy trzeba rozpatrzyć sens dylematu pomiędzy dobrem a prawdą, a potem rozstrzygnąć wybór nie tylko w kategoriach etycznych, a zwłaszcza chrześcijańskich, co jest ważniejsze, Jezus czy prawda. Tu jakże często pada odpowiedź, że Jezus. Eugeniusz Kabatc mówi: Wystarczy tylko wyjść z założenia, że dobro jest bezwyznaniowe i ten, kto jest jego nosicielem i dawcą, zasługuje na nasz szacunek niezależnie od tego, w imię czego lub kogo występuje. Dzisiaj można powiedzieć więcej. Jak Paweł II, powołując się na II Sobór Watykański, przypomniał nam, że Duch Święty działa zarówno w Kościele, jak i poza Kościołem. Oczywiście, ani jedno, ani drugie działanie nie narzuca się z niezbitą oczywistością. Zatem zachęta, by ta książka zainteresowała również niewierzących, w słowach papieża otrzymuje dodatkowe wsparcie.