Niepokój

Tom drugi sagi o wilkołakach okazał się być w moim odczuciu gorszym od części pierwszej. Została zachowana refleksyjność i liryka przekazywnych treści, jednak w tej części wprawiała mnie ona po prostu w przygnębienie i dodawała historii ciężkości. Nie pomagała również wszechogarniająca ślamazarność toku wydarzeń, a ta powolna akcja, po prostu mnie usypiała. Miałam wrażenie, że bohaterowie przez większą część książki kręcą się bezproduktywnie w kółko i kompletnie nic z tego nie wynika. Nie ma co ukrywać. Po prostu rozczarowałam się tym tomem, ale że nie lubię zostawiać niedokończonych serii - sięgnę po tom trzeci, aby sprawdzić, jak się to wszystko skończy.