Most o trzech przęsłach

"Most o trzech przęsłach" to moja druga powieść Ismaila Kadarego i na pewno nie ostatnia. W tej książce autor zabiera czytelnika do XIV-wiecznej Albanii, by ukazać proces... budowania mostu nad rzeką. Temat z pozoru wydaje się nudny i czasem w trakcie lektury, jeśli skupimy się wyłącznie na pierwszym planie, czyli budowaniu mostu, możemy odczuć pewne znużenie, jednak, jeśli otworzymy szerzej oczy i dostrzeżemy tło powieści, odkryjemy to, co w niej najciekawsze i najwartościowsze. A jest tym przekrój albańskiego średniowiecznego społeczeństwa, obserwowanego oczami inteligentnego i bezstronnego mnicha, oraz zmierzch pewnej epoki, odejście starego świata i początki nowego, przyniesionego przez obcych (czyli Turków). Kadare w wiarygodny sposób opisuje ludzkie zachowania w obliczu zmian i pojawienia się nieznanego - z początku tą zmianą i tym nieznanym jest most, później turecki sąsiad. Po raz kolejny najsłynniejszy albański pisarz zrobił na mnie dobre wrażenie, choć tu muszę przyznać, że lektura nie szła mi tak sprawnie jak dłuższa "Kolacja dla wroga", którą wcześniej czytałam. Być może ma na to wpływ fakt, że tutaj to, co istotne jest nieco ukryte i dopiero pod koniec książki wychodzi na pierwszy plan. Sam proces budowy mostu nie był dla mnie tak ciekawy jak myślałam. Mimo wszystko książkę polecam, może nie w pierwszej kolejności, ale ogólnie warto przeczytać.