Generał martwej armii

Już sam tytuł tej niewielkiej powieści może szokować swoją jakże mocną i dramatyczną wymową, a czytając poszczególne sekwencje przekonujemy się o równie dosadnym i dosłownym jego wydźwięku. Otóż mamy tutaj historię generała, który po dwudziestu latach od zakończenia działań wojennych na terenie Albanii, przyjeżdża tu w celu odzyskania ciał włoskich żołnierzy walczących na terenie tego niewielkiego kraju. W towarzystwie kilku osób, księdza, eksperta i albańskich "kopaczy" grobów wydobywane są z ziemi nie tylko kości, ale także całe, jakże tragiczne historie poległych. Jednocześnie mamy do czynienia z ogromną hardością i dumą człowieka, któremu wydaje się, że wiele rzeczy sam zrobiłby lepiej, nie doprowadziłby pod swoim dowództwem do tego Armagedonu swoich rodaków, ale czy na pewno? Każdy jest mądry po szkodzie, jak mówi nasze słynne powiedzenie, a jak naprawdę wyglądałaby rzeczywistość, tego nie wie nikt. Generał w pewnym momencie zmienia swój punkt widzenia o "dzikiej" Albanii i mówi: "Z łatwością można grzebać w ich ziemi i dostać się do jej wnętrza, ale zgłębić ich duszy niepodobna". Nasz bohater przekonuje się, że jednak opowieści a rzeczywistość, to całkiem dwie różne rzeczy. Zaczyna więc doceniać ten mały, bardzo wojowniczy a jednocześnie bardzo poszkodowany przez wojnę naród. Próbuje w pewnym momencie zasymilować się, czym przyczynia się do ogromnego wzburzenia. Przy okazji całej tej nietypowej akcji wychodzą na jaw niezbyt pochlebne i przyjemne informacje, które mocno zaburzają piękny i wyidealizowany obraz włoskiego żołnierza. Co innego myślą rodziny zabitych, a co innego widzimy na miejscu. Historię Generała martwej armii można właściwie dopasować do każdej walczącej armii na terenach, gdzie toczy się wojna, jak pisze @Aguirre w swojej opinii, z którą trudno się nie zgodzić. Nie jest to łatwa lektura, momentami bywa nawet dość męcząca czy drażniąca, ale warta przeczytania, chociażby po to aby popatrzeć na wojnę trochę z innej perspektywy. Polecam