Fuga

Bartłomiej Chochoł, ten, którego tak brakowało w pierwszym tomie Trylogii krakowskiej wraca po latach do domu, starej kamienicy przy ulicy S. Lecz zastaje mieszkanie pustym. Sam ze sobą, pojawia się w kolejnych inkarnacjach jedynego bohatera. To najbardziej poetycka część cyklu, wieńcząca go mglistym niedopowiedzeniem, pozostawiająca całość w stanie niemego zawieszenia. Niepokojąca muzyczność powieści, powracające motywy fugi tworzą liryczny, melancholijny klimat osnuwający jak pajęczyna rzeczy, ludzi i miejsca. Pogrążyłem się w tej lekturze hipnotycznie niemal, niosła mnie przez kilkanaście godzin tak jakbym znalazł się tylko w jej świecie. Taki stan nazywam literackim odlotem. Jak to pięknie, że są ciągle książki mogące go dostarczać.