Babcie w sieci miłości

Powieść komediowa, romans, obyczajówka, fikcja literacka. Pierwszy tom. Okładka miękka ze skrzydełkami. Dobry papier. Wyrazisty druk. Powieść komediowa o starszych paniach, trochę lepsza od ,, Osiedlowego monitoringu’’, co nie znaczy ,że jestem nią zachwycona. Parę razy uśmiechnęłam się z dowcipu sytuacyjnego, z powiedzonek pań emerytek. A raz to nawet nieźle rechotałam z przygody w kawiarni pewnego pana Ambrożego, przyjaciela pań Gabrysi i Anki. I właściwie na tym się skończyło co nazywamy komedią. Gabrysia i Ania są sąsiadkami , przyjaciółkami. Wszystko sprowadza się do tego ,że sztucznie na siłę obie panie próbują znaleźć chłopaka dla dwudziestoletniej wnuczki Ani o imieniu Jessica. Będą robiły różne podchody łącznie ze śledzeniem absztyfikantów, zakładaniem w tajemnicy konta dla Jessi na portalu randkowym. Jest to właściwie nudne przedzieranie się ich , trudności , które napotykają podczas wypełniania procedur, odbierania poczty, kont społecznościowych, chatu itp. Dla naszego pokolenia oczywiste, dla tych pań nie , gdyż nigdy nie miały z tym do czynienia. Myślę, że dla fotelowych emerytek może to być czarująca przygoda. Mnie nie wciągnęła. Przepraszam. Już wolałam to ich nachalne śledzenie co poniektórych osobników. Wyłania się tu też mądre przesłanie dla starszych osób oraz ich rodzin. Jeszcze raz opisane oszustwo ,,na wnuczka’’. Trzeba to powtarzać naprawdę aż do znudzenia , by kto nie przyswoił sobie jeszcze, to spróbował to zrobić chociaż przez ten epizod w książce. Mimo , że wszystkie media trąbią o tym, metoda zmodyfikowana dalej się sprawdza w życiu w realu /ostatnio atakują staruszki , leżące w szpitalu/. Polecam dla starszego pokolenia. Postaram się przeczytać tom II. Książka nie umywa się do pozycji komediowych Mateusza Glena.