Zwycięstwo prowokacji

Mackiewicz w Zwycięstwie prowokacji - chciałoby się powiedzieć - to Mackiewicz w najwyższej formie intelektualnej. Natychmiast jednak nachodzi refleksja, iż pisarz funkcjonuje (funkcjonował) cały czas na tym samym, wybitnie wysokim pułapie myśli, niedostępnym dla większości. Najkrócej mówiąc, książka opisuje mechanizmy, jakimi posługiwał się w początkowej fazie i posługuje nadal komunizm- z zastrzeżeniem, że książka opublikowana została w 1962 roku, więc czas teraźniejszy stosuje się tak naprawdę do przeszłości (niemniej cały czas aktualna). Wykazuje niezwykłą skuteczność metod stosowanych przez bolszewików wzmocnioną ignorancją, imposybilizmem, krótkowzrocznością, lekceważeniem, a wreszcie niezrozumieniem istoty bolszewickiego marksizmu-leninizmu przez szeroko rozumiany zachód. Niezrozumieniem do tego stopnia, iż Związek Sowiecki identyfikowany jest, a więc również traktowany, jako Rosja, gdy tymczasem Rosji, jako takiej nie ma. Reszta jest opisem implikacji takiego podejścia bez wątpienia błędnego i brzemiennego w skutki. Książka w owym czasie o randze bomby atomowej, tak w bloku komunistycznym, jak i dla opiniotwórczej i dysydenckiej emigracji, która próbuje dogadywać się (i dogaduje) z komuną, licząc na jej z czasem ewolucję i przejście do etapu tzw. socjalizmu z "ludzką twarzą"... Józef Mackiewicz jest niewygodny, gdyż do bólu uczciwy i nie podatny na kompromisy ze złem; z komunistami utożsamiającymi zło absolutne. Dla niego tylko prawda jest ciekawa i on tę prawdę dostarcza w sposób trudny do podważenia; obnażając, przyprawiając niejednego o rumieńce wstydu, dlatego niemogący się podobać, zjednywać sympatii współczesnych autorowi, najczęściej kolegów po fachu. Ale to tylko jeden za aspektów poruszanych w Zwycięstwie Prowokacji. Książka ta, przez swoją formę i język zastosowany do poruszanej tematyki, spełnia - poza innymi - rolę higieniczną. Czytając człowiek uświadamia sobie, że higiena umysłowa jest niemniej ważna, a nawet bez porównania ważniejsza, od ablucji ciała. Działa, więc jak ożywczy prysznic, po którym czujemy, że jesteśmy pełni wigoru, gotowi na wyzwania nadchodzącego dnia. Znajomość faktów, fantastyczna precyzja myśli i żelazna logika oszałamia i upaja jednocześnie. Czytając interesującą książkę, mam taki zwyczaj: Zaznaczam, co lepsze - ważniejsze (dla mnie) ustępy znacznikiem, aby do nich wrócić, gdy omawiam lekturę ze znajomymi lub chcę w ramach argumentu w dyskusji, zacytować fragment dobrze obrazujący moją opinię, przydając jej przy tym większą wagę. Miarą wielkości Zwycięstwa prowokacji dla mnie osobiście jest fakt, iż w książce liczącej 262 strony takich znaczników wkleiłem siedemnaście (17). Czasami praktycznie strona po stronie, tyle perełek -kolokwialnie rzecz ujmując - myśli intelektualnej znajduje się między okładkami. Konkludując: Żyjemy w schematach myślowych ograniczających naszą wolność osobistą, społeczną i narodową. Ta przypadłość stanowi nasze kajdany, którymi są niezrozumienie kontekstu i procesów zachodzących wokół nas. Klasyczny Matrix na własne życzenie. Książka kompletna w każdym wymiarze. Wybitna. W mojej opinii najlepsza.