Droga donikąd

Rewelacyjna książka! Przyznam szczerze, że do tej pory miałem tylko styczność z książkami brata autora - Stanisława "CATA" - którego bardzo cenię. Dowiedziałem się, że inne powieści autora są na tym samym lub jeszcze wyższym poziomie, więc koniecznie muszę je stopniowo kompletować. Wydaje mi się, że bardzo ciekawym jest zestawienie życia ludności pod butem sowieckiego terroru z przepięknymi opisami przyrody. Sprawy sercowe, życie codzienne wsi, człowieczeństwo i zezwierzęcenie. Kolektywizacja i brak pracy, a gdy już, to pensje głodowe. Tak właśnie wyglądało życie pod panowaniem tej zarazy.Terroru, który wmawiał ludziom, że o pokój i rozwój tu idzie. Zgadzam się z opiniami czytelników, że książka powinna zostać wpisana do kanonu lektur szkolnych. Obowiązkowo! Zapewne tak się niestety nie stanie. Chociażby dlatego, że Pałac Kultury dalej stoi, a usuwanie sowieckich pomników z polskich miast do zadań łatwych nie należy. Droga donikąd! Bardzo polecam!