Zaślubiny patyków

U Jonathana Carrolla cenię elegancję języka, błyskotliwy czarny humor oraz umiejętność splatania realnego życia z wątkami surrealistycznymi. Ta powieść jest wzorcową egzemplifikacją stylu autora Krainy Chichów i przeczytanie jej było dla mnie przyjemnością z obcowania ze zmysłowymi cudami tej smakowitej prozy. Miranda Romanac to typowa carrollowska bohaterka. Aktywna życiowo, realizująca się jako antykwariuszka handlująca białymi krukami i cennymi bibelotami z życia sławnych osób. Wydaje się być osobą doskonale pogodzoną z sobą i światem. Ale już wkrótce w jej życiu pojawi się szczelina, przez którą zajrzy inna rzeczywistość. Historia namiętnej, głęboko angażującej miłości i związku z Hughem Oakleyem właśnie w tę stronę ją poprowadzi. Jej udziałem staje się oniryczna podróż wewnętrzna i konfrontacja z prawdą o sobie samej. Jonathan Carroll ma swoistą umiejętność wypowiadania się o związkach życia ze śmiercią z zaskakującym optymizmem. Bo pomimo mroku, wymowa tej książka jest pełna nadziei, a za posępnymi wizjami, wśród których krąży bohaterka nieoczekiwanie pojawia się blask nowego świtu. Dochodząc do końca lektury czytelnik może być mimo wszystko pokrzepiony. Z pewnością jedna z najbardziej udanych powieści autora.