Zapomnij, że umarłaś

„Zapomnij, że umarłaś” to jedna z tych książek, które zaczynają się jak tajemniczy thriller, potem skręcają w stronę fantasy, a ostatecznie okazują się historią o stracie, pamięci i granicy między życiem a śmiercią. Początkowo poznajemy historię zaginionej matki i córki. Śledztwo prowadzi do tajemniczego Bursztynowa – miejsca, które wydaje się idealne, a jednocześnie budzi niepokój. Mieszkańcy żyją spokojnie, ale wielu z nich nie pamięta swojej przeszłości, a niektóre wydarzenia wydają się nienaturalne. Im dalej zagłębiamy się w historię, tym więcej pytań się pojawia. Największą siłą tej książki jest atmosfera. Od pierwszych stron czuć niepokój, a autor bardzo umiejętnie dawkuje informacje. Czytelnik razem z bohaterami próbuje zrozumieć, czym naprawdę jest Bursztynowo. Kolejne odkrycia całkowicie zmieniają spojrzenie na historię, a rozwiązanie zagadki okazuje się znacznie bardziej złożone, niż można przypuszczać na początku. Szczególnie poruszył mnie motyw ludzi zawieszonych między życiem a śmiercią. Nie są ani naprawdę żywi, ani martwi. Każdy z nich niesie własny ból, własną tragedię i własne niespełnione marzenia. Dzięki temu bohaterowie nie są jedynie elementami zagadki, ale stają się prawdziwymi ludźmi, którym zaczyna się kibicować. Finał nie daje prostych odpowiedzi i nie oferuje idealnego zakończenia. Nie wszystkich można uratować, nie wszystkie rany da się zagoić. Jednocześnie pozostawia nadzieję i pokazuje, że nawet po największej tragedii można znaleźć sposób, by żyć dalej. Bardzo podobał mi się również wątek Jakuba, który okazał się postacią znacznie bardziej tragiczną niż złą. To książka dla czytelników lubiących połączenie tajemnicy, fantasy i emocjonalnych historii. Wciąga od pierwszych stron, zaskakuje zwrotami akcji i długo zostaje w pamięci po zakończeniu. Ocena: 9/10. Za niezwykły klimat, świetny pomysł i bohaterów, których los naprawdę obchodzi czytelnika.