Ukradzione oczy

W miasteczku Sepia, mimo pokonania klątwy piranii duszy, nie wróciła normalność, a niebezpieczeństwo wciąż czai się za rogiem. Tajemniczy czarnoksiężnik nie porzuca chęci do działania. Jego kolejnym celem jest odkrycie, która z Latarenek jest obdarzona szczególną mocą. Posyła więc na dziewczyny specyficznych szpiegów i groźnego potwora. Trzy, tak różnorodne charakterowo przyjaciółki: Pola (odważna i zadziorna),River (bystra i inteligentna) i Maja (nieśmiała i muzycznie uzdolniona) niemalże wciąż znajdują się w ruchu: uciekając, tropiąc i próbując ocalić to, co jest dla nich najważniejsze. "Ukradzione oczy" to fantastyka młodzieżowa i drugi tom serii "Latarenki". Świat przedstawiony przepełniony jest nie tylko magią, kluczowy jest realizm relacji międzyludzkich — strach, wątpliwości, lęk przed byciem niezrozumianym oraz siła przyjaźni, która pomaga przetrwać trudne chwile. Autorka zadbała, żeby w powieści nie zabrakło napięcia, dynamiki, utrzymującej się niemal przez całą książkę oraz emocji i elementów grozy. Jeden z momentów sprawił, że się wzruszyłam, a to nie zdarza się często. Fabuła wciąga od samego początku, trudno się od niej oderwać. Realność postaci, codzienne i niecodzienne problemy oraz rozterki, z którymi zmagają się bohaterki, budzą empatię czytelnika. Nie mogę doczekać się kolejnego tomu.