Kantata

Jest taki horror produkcji tajlandzkiej Shutter (Widmo),który przyszedł mi na myśl podczas czytania Kantaty pani Zacharskiej. W filmie tym para młodych ludzi potrąca śmiertelnie dziewczynę i ucieka z miejsca wypadku. Po tym zdarzeniu z chłopakiem zaczynają dziać się dziwne rzeczy, a na zdjęciach, które robi widać poświatę duszy zabitej, która oplata jego postać. Nie zdradzając fabuły książki pani Klaudii mogę stwierdzić, że pomysł przez nią powzięty jest odrobinę zbliżony do filmowego horroru aczkolwiek mocno zmodyfikowany i wywołujący równie silne wrażenia. Mamy tutaj wyważone stopniowanie napięcia, rodzinną tragedię w tle, ciekawie zarysowane postaci i dziecko, którego mroczne tajemnice zawsze są dobrym tematem na wzbudzenie żywych emocji w czytelniku. Czyta się szybko i z dużym niedowierzaniem. Polecam