Wężowy ołtarz

Główna bohaterka Joanna Waśko od prawie dwudziestu lat pracuje w firmie zajmującej się głównie planowaniem i projektowaniem reklam telewizyjnych. Jest sumienna i do każdego zadania podchodzi z wielką starannością dbając o każdy szczegół. Niestety cały czas nie jest doceniana przez przełożonych. Obiecywano jej wprawdzie awans na kierownika, lecz nic z tego. Awans otrzymała nie znająca się na niczym protegowana dyrektora Beata Krygier, która nie dość, że kradnie projekt kampanii reklamowej, nad którym pracowała Aśka, to na dodatek oskarża ją o wypalenie zawodowe i wysyła na szkolenie do położonej u podnóża Tatr malowniczej miejscowości Białej Kamiennej. Na miejscu Aśka poznaje prezesa korporacji Artura Rasja, wobec którego swoje plany ma także Beatka. Co będzie dalej? Książka jest ciekawa, lecz nie do końca mnie wciągnęła. Aśka jak na swój wiek wydawała mi się strasznie naiwna, natomiast w przypadku Artura raziło mnie jego niezdecydowanie i można powiedzieć wygodnictwo. Facet tak naprawdę sam nie wiedział czego chce. Właśnie to, że nie potrafił do końca określić swoich wyborów doprowadziło do tragedii. W książce pojawiają się także legendy o Podhalu. Sama Aśka spotyka na swej drodze tajemniczą Bogumiłę z towarzyszącym jej wężem, którego nazywa Esme. Książkę oceniam na niepełne 7 pkt.