Dom na sosnowym wzgórzu

Bardzo lubię powieści pani Haliny za ten niepowtarzalny klimat jaki panuje w jej książkach. Można usiąść wygodnie w fotelu i w wyobraźni przenieść się do starego , wymagającego na gwałt remontu domku na Sosnowym Wzgórzu.Tu wraz z dorastającym synem mieszka Elżbieta, która prócz braku pieniędzy boryka się obecnie z ważniejszym problemem. Znana firma chce na jej terenie zbudować kompleks hotelowy dla zamożnych ludzi i w związku z tym stara się nakłonić ją do sprzedania ziemi. Kusi olbrzymimi pieniędzmi, mieszkaniem w Krakowie dla syna lub wybudowaniem dla niej nowoczesnego domu w innym miejscu. Elżbieta mówi stanowcze nie, chociaż do sprzedażny starają się nakłonić ją różni ludzie w tym syn właściciela firmy. A z nim jakoś trudno jej walczyć, ponieważ bardzo przypomina ojca jej syna, który dawno temu wyjechał do Stanów i słuch po nim zaginął. I tak na światło dzienne wychodzą tajemnice sprzed lat. Powieść mimo, że bardzo przewidywalna czyta się dobrze i lekko. Dużo uroku dodają podhalańskie legendy a także odrobina magii. Czyta się jak baśń dla dorosłych, bo są tu też i ci źli ludzie, którzy stają na drodze do szczęścia Elżbiety. Chociaż to już kolejna powieść autorki umieszczona w podhalańskich klimatach, to kłopoty bohaterek są różne, inne też są legendy i opowieści o górach. Jak zwykle przeczytałam powieść z radością i czekam na kolejne książki autorki.