Dom na wrzosowej polanie

Typowa dla autorki powieść obyczajowa z odrobiną magii, która nie przytłacza tylko dodaje treści odrobinę tajemniczości i mrocznego klimatu. Alina to 40-to letnia kobieta , archeolog, która po odkryciu zdrady męża staje przed dylematem co dalej. Dzięki przyjaciółce dostaje prace przy wykopaliskach na południu Polski i może zamieszkać w pięknym domu na polanie u podnóża Tatr. Poznaje mieszkańców tej małej miejscowości z wójtem Alicją na czele oraz tajemniczego Marcina który swoim wyglądem i sposobem zachowania jakoś nie przypadł jej do gustu. Zapoznaje się też z pięknymi legendami dotyczącymi Tatr, Podhala czy nazwy miejscowości a także z dziwną starszą kobietą Klotyldą która ją przestrzega przed niebezpieczeństwem i złymi ludźmi. I są wilki, nie tylko te z legendy ale i te prawdziwe. Bardzo ciekawy pomysł na powieść w pełni wykorzystany przez autorkę. Jest zły mąż, była narzeczona, rodzące się uczucie, zazdrość i przyjaciele na których można liczyć. Szybka pełna różnych zwrotów akcja nie pozwala się nudzić i może jest trochę naiwna i przewidywalna ale mnie to nie przeszkadzało. Lekka powieść nie pozbawiona odrobiny humoru (spotkanie Aliny i barana Tadka) której główna zaletą prócz samej opowiedzianej historii jest piękny klimat stworzony przez legendy oraz krajobrazy jakie maluje przed nami autorka. Poprzednia powieść autorki "Egipskie marzenia" bardzo mnie rozczarowała a ta z kolei zauroczyła, tak że mogę polecić na wakacyjną lekturę.