W ziemiańskim dworze. Codzienność, obyczaje, święta, zabawy

Z wielką przyjemnością czytałam i oglądałam tę książkę przez ostatni tydzień. Autorka przestawiła życie i obyczajowość polskich dworów, kładąc szczególny nacisk na wiek XIX i dwudziestolecie międzywojenne. Całość podzielona jest na pory roku, a każdy rozdział ma jeszcze podrozdziały poświęcone np. świętom religijnym i państwowym, zmianom w przyrodzie, które wpływały na obowiązki i przyjemności. Dużo tu informacji o wyglądzie dworów i ich otoczenia (ogrodów, parków),o właścicielach i ich znanych gościach. Tekst autorski Maja Łozińska ubarwiła wieloma cytatami z pamiętników, dzienników, wspomnień i poradników napisanych przez ziemian. Znaleźć można tu również fragmenty powieści, wierszy, artykułów prasowych. Całość jest bogato ilustrowana kopiami obrazów oraz ciekawymi zdjęciami ze zbiorów prywatnych i muzealnych. Oglądałam te fotografie z wielkim sentymentem, zwłaszcza, że znaczna ich część pochodzi z Kresów, z którymi wiążą się moje korzenie. Widząc ludzi pozujących do obiektywu lub uchwyconych przypadkiem podczas rodzinnych uroczystości czy wycieczek, nie mogłam oprzeć się myślom i pytaniom o ich przeszłość i przyszłość; bardzo często zastanawiałam się, ilu z nich przeżyło wojnę, czy udało im się po latach wrócić w rodzinne strony, jak potoczyły się ich powojenne losy... Autorka wykonała tytaniczną pracę, gromadząc materiały do tej pięknie wydanej książki. Pochwała należy się jej też za umiejętność przekazania bogatych informacji w sposób niezwykle interesujący, a jednocześnie przystępny, co sprawia, że czyta się tę monografię jak wciągającą powieść.