W korzeniach wierzb

Wiara w życie pozagrobowe, praktyki magiczne i świat, gdzie bożki zamieszkiwały gaje, pola, bagna - brzmi jak scenariusz baśni, ale nie jest to baśń. To wszystko znajdziecie w najnowszej powieści Pani Agnieszki Kuchmister. Anna, Janusz Krukowie wraz z Gienią i Lalą mieszkają w Złej Wsi- Schlechtesdorf. Przybyli tu ładnych parę lat temu, jako wysiedleńcy ze wschodu, zza Pełtawy. Anna tęskni za domem, za zmarłą siostrą Marusią. Żyje według swoich przekonań, które przygarnęła od swojej babki, Ukrainki, parającej się kiedyś znachorstwem. Mówią, że jest obłąkana. Wszystkie legendy, opowiadania kiedyś usłyszane żyją w niej. Życie Janusz toczy się wokół alkoholu, który towarzyszy mu każdego dnia. Patrzy z ulitowaniem na żonę i dwie dorastające córki, ale nie potrafi zmienić swego życia. Gienia również ma nadprzyrodzone umiejętności. Dom rodzinny opuszcza i udaje się do szkoły w Kamiennej Górze, gdzie kontynuuje naukę w szkole pielęgniarskiej. W domu, w którym mieszka odnajduje tajemnicze fotografie. Każdą wolną chwilę poświęca na odnalezienie chociażby kilku wiadomości dotyczących osób ze zdjęcia. Lala mała 13 latka tęskni bardzo za siostrą. Przemierza pobliski Las Bukowy, bagna i łąki aby zagłuszyć w ten sposób swoją samotność. Przypatruje się nocnym zjawom unoszącym się nad mchem,, które widzi, a które utkane są z mgieł i pajęczyn. Pewnego dnia Lala odnajduje martwą dziewczynę. Jest to pierwsza ofiara tajemniczego mordercy, ale nie ostatnia... Powieść ma wiele wątków, porusza wiele ważnych problemów ( alkoholizm, przemoc domową, samookaleczenia, chorobę psychiczną, samotność),opisuje w niesamowity sposób małą wieś i jej poranioną społeczność, a do tego otoczona jest z każdej strony przyroda i magią. Widać w treści wielki zachwyt i umiłowanie autorki do obcowania z naturą. Drobiazgowość i wrażliwość z jaką opisuje rośliny rosnące dookoła, ich wygląd, szczegółowe nazwy, las, który wszystko pamięta, bagna spowite mgłą to wszystko świadczy, że otaczający nas świat fauny i flory, to szczęście i pasja Pani Agnieszki. Postaci jest wiele, jedne realne, drugie nie do końca, jak Lesław staruszek podążający czerwony wozem, czy Szejma, Żydówka mieszkająca w dziupli. Postacie, które widzi Lala. Lala urzekła mnie i oczarowała. Mała, odważna, bardzo wrażliwa, ale nie pozostająca bez problemów dziewczynka. Choroba mamy i alkoholizm, czyli kolejna choroba w domu, oraz "opuszczenie" jej przez siostrę wywarły ogromny wpływ na jej psychikę. Cały czas poszukuje ciepła, przyjaźni i miłości. Odbywa podróż przez swoje dziecięce życie, podróż realną i nierealną, tą bardziej nasyconą magią i urojeniami. Jedyne do czego nie mogłam przyzwyczaić się w powieści i trochę mnie denerwowało, to wszechobecna magia. Mam wrażenie, że nie jest to moja bajka, albo jestem już po prostu za stara na tego typu wątki. Magia, zabobony, słowińskie bożki, łełki, strybohy itp. rzeczywiście to wszystko takie inne. Pewnie dla wielu będą pięknym, dodatkowym ubarwieniem, czymś co dodaje smaczku powieści, niestety w moim przypadku było gorzej. Niespiesznie tocząca się akcja, wręcz melancholijna , mroczna, przerażająca okolica naszpikowana strachem, nietuzinkowi bohaterowie, każdy z inną przeszłością, każdy z bagażem doświadczeń, z wieloma problemami a do tego wątek kryminalny, morderstwo w tle tajemniczej, Złej Wsi otoczonej bagnami, lasami i jaskiniami. Myślę, że wielu z Was będzie chciało poznać historię opisaną przez autorkę.