Rysi jar

Jest to książka, która przypomina inne książki tej autorki z cyklu „Dom na …”. Ich wspólnym mianownikiem jest wprowadzenie do opowieści legend związanych z Podhalem. Tym razem bohaterką opowieści jest Aleksandra Dziwisz, prowadząca wspólnie z mężem Markiem przychodnię weterynaryjną w Warszawie. Pracują w niej również ich dorosłe już dzieci Ania oraz Miłosz. Pewnego dnia Ola odkrywa, że jej mąż ją zdradza z piękną Izabellą, która nigdy nie zhańbiła się żadną pracą. Wkrótce oświadcza jej, że zamierza się rozwieść. Ola jest totalnie załamana. Do pionu stawia ją jej przyjaciółka Ewa, na stale mieszkająca w Stanach, która właśnie przyjechała do rodziny w Polsce. Ewa wybiera się do brata do Rysiego Jaru, malowniczej miejscowości nieopodal Zakopanego i chce tam również zabrać Olkę. W ten sposób Ola poznaje Tomasza, również weterynarza. Jak potoczy się dalej historia już nie napiszę. Czy Ola rozwiedzie się z mężem? Czy spotka na swej drodze nową miłość? Co z warszawską przychodnią weterynaryjną, którą założyła z mężem? Czy w książce pojawi się ryś? Książę czyta się bardzo dobrze. Ola jest kobietą, która wie czego chce i potrafi szybko podejmować decyzje. Ma w sobie wiele ciepła, ale ma też oparcie w najbliższych – w tym w dzieciach, które stanęły po jej stronie. Czytając przeniosłam się na moment na Podhale do Rysiego Jaru. Książka jest przemyślana w każdym calu, co sprawia że czytając ją nie sposób się nudzić. Mamy czasy współczesne a więc mamy też w książce pandemię Covid 19. Książkę polecam.