Pudełko z czerwienią

Ta książka była dla mnie wielkim zaskoczeniem! Dom horroru przyzwyczaił mnie do historii zupełnie innego kalibru, wiecie horrorów ekstremalnych pokroju Edka Lee, a tu o dziwo... mroczna baśń!🤩 I to taka jak lubię, oniryczna przesycona elementami groteski i absurdu. Fabuła zakręcona niczym korkociąg. Z początku masz wrażenie, że nie wiesz o co tu chodzi... ale z czasem, gdy kolejne warstwy niczym z cebuli odpadają wyłania się z tego całość. Mamy tutaj nastolatka, Tomasza, który przeprowadza się do Ezekielowa, do kamienicy. Ach, cóż to za kamienica! Ponura, złowieszcza i pełna mrocznych zakamarków. Do tego zamieszkujący ją ekscentryczni mieszkańcy i to wszystko niczym w jakiejś pajęczynie koszmaru. Nibynarnia w mrocznej odsłonie. Tomasz ma wielki talent malarski, wkrótce się przekona, że sąsiedzi pragną, aby coś im namalował. Dziwna, wręcz duszna atmosfera jest tu namacalna. Zagadkowe zachowania mieszkańców. Koszmarne sny. Sekrety się mnożą. I ta tajemnicza czerwień, o której wciąż słyszy, czym tak naprawdę jest? Całe Ezekielowo, co to za miejsce? Jaka uśpiona prawda skrywa się w przeszłości? I wreszcie - obrazy! Temat malarstwa w literaturze jest przyciągający, większość z was zapewne kojarzy "Portret Doriana Graya" Oscara Wilde'a, "Rose Madder", "Rękę Mistrza", czy też opowiadanie "Wirus drogowy zmierza na północ" Stephena Kinga. Ba! Niedawno czytałam rewelacyjnego "Sobowtóra" Macieja Siembiedy. Obrazy potrafią niezwykle oddziaływać na umysł, ich magnetyzm, tajemniczość potrafią nieść za sobą także coś niszczycielskiego... A jak to wygląda w książce Kariny? Przekonajcie się sami!😎 To jedna z dziwniejszych historii jakie ostatnio przeczytałam. Zawieszona gdzieś na granicy świata realnego z rzeczywistym. Surrealistyczna, osnuta w oparach zagubienia. Ezekielowo jawi mi się jako siedlisko nieznanego zła. Niektórzy się od niej odbiją, ja jestem na tak! 👌