Przestępca

Fragment powieści: Deszcz pada często w Calvados, a prawie zawsze piękne kościoły miasta Caen swym kamiennym palcem wskazują szare tylko niebo, po którem przeciągają chmury napędzane wiatrem Zachodu. Ale Krystyan Lescuyer, syn starego pana Lescuyer, radcy sądowego, do dwudziestego drugiego roku życia wiódł życie tak nudne, iż nie korzystał nawet z rzadkich uśmiechów klimatu normandzkiego, i zdawało się, że dla tego nieszczęśliwego młodzieńca deszcz ulewny padał od urodzenia. Dom, w którym otrzymał średnie i wątpliwe dobrodziejstwo bytu, pochodził z czasów jego pradziada i stanął ku końcowi panowania Ludwika XV. Był on najsmutniejszym ze smutnych budynków arystokratycznej ulicy Karmelickiej, która, zamieszkana wyłącznie przez rodziny dawne, przedstawia zjawisko smutku. Wśród kanikuły nawet bruk tam zaczerniony jest wilgocią, mury przejmują dreszczem. Całym tu nosem ludzie wdychają splin i katar. Na jednym jednak jej krańcu, w ochoczej ulicy Świętego Jana, we dnie targowe warczy tłum wieśniaczy, strojny w białe czepki i niebieskie bluzy; na drugim znów krańcu panuje ożywienie portowe, gdzie żeglarze skandynawscy, o żółtych brodach, zwinni, w swych koszulach z czerwonej flaneli, z hałasem zrzucają ze statków świerkowe deski, tak mile pachnące.