Patrycja. Dziewczyna znikąd

Losy Patrycji, głównej bohaterki powieści Anny Stryjewskiej, śledzimy od jej dziecięcych lat, a rozstajemy się z nią, kiedy jako dorosłej kobiecie udało się jej spełnić młodzieńcze marzenia, te zawodowe i te związane z życiem prywatnym Bardzo trudnym doświadczeniem z życiu małej Patrycji była śmierć jej mamy. Od tej chwili wszystko w jej życiu uległo zmianie. Jej ojciec, w krótkim czasie po śmierci żony, związał się z nową partnerką (a właściwie dawną sympatią). Patrycja zostaje „odstawiona na boczny tor” jego życia i wywieziona do babci na wieś. Teoretycznie miało to być rozwiązanie tymczasowe, ale ze względu na niechęć macochy do Patrycji, pozostaje ona pod opieką babci na długie lata. Dziewczyna nie jest u niej szczęśliwa, żyje w bardzo skromnych warunkach, bez wygód do jakich była przyzwyczajona. Ale to nie jest dla niej najważniejsze. Najbardziej boli ją odrzucenie ze strony ojca oraz złe traktowanie przez babcię, konieczność godzenia nauki z licznymi obowiązkami oraz samotność. Kiedy jako młoda dziewczyna zakochuje się, ma nadzieję, że w końcu ktoś okaże jej miłość, otoczy opieką. Niestety, kiedy dziewczyna odkrywa, że jest w ciąży, zostaje z tym „problemem” sama... Patrycja pod wpływem instynktu postanawia spełnić jedno ze swoich marzeń, którym jest zobaczenie morza. W Gdyni, dzięki wsparciu obcej dla niej osoby, jej życie ulega całkowitej odmianie. Dziewczyna „staje na nogi”, a dzięki swojej determinacji pomału realizuje wytyczone sobie plany. „Patrycja. Dziewczyna znikąd” to książka bardzo emocjonalna, wywołująca wzruszenia. Jej zakończenie jest jednak optymistyczne, daje nadzieję, że po deszczu zawsze wychodzi słońce. Czyta się ją z dużym zainteresowaniem i niedowierzaniem w zawiłość ludzkich losów.