Opowieści z meekhańskiego pogranicza. Północ - Południe

Po tę książkę sięgnąłem, kierując się przede wszystkim bardzo pochlebnymi opiniami i wysokimi ocenami (przede wszystkim) znajomych na „Lubimy czytać” i... się nie zawiodłem. Powieść Roberta M Wegnera przenosi czytelnika w świat, w którym honor i odwaga królują, a do przetrwania nie wystarcza tylko pięć zmysłów, tutaj w tym nieprzyjaznym groźnym i mroźnym świecie, trzeba mieć jeszcze to coś, ten szósty zmysł podnoszący wojownika na wyższy poziom postrzegania rzeczywistości, zwiększający tym samym jego szanse na przetrwanie. Rozpoczynając swoją czytelniczą przygodę z powieścią R Wegenera, przyznać muszę, że nie spodziewałem się tak wysokiego poziomu powyższego dzieła, tym bardziej że jest to debiut autora, a jak wiemy: z debiutami bywa różnie, z reguły chęci są, lecz jakości i mocy twórczej brakuje, a tu proszę od razu rozpoczęcie pisarskiej przygody od powieści najwyższych lotów, najwyższych nie tylko w ramach gatunku literackiego, który reprezentuje. Największe wrażenie zrobiły na mnie opowieści z części pierwszej- nieco mniej fantasy a zdecydowanie bardziej reality, ukazujące odział elitarnej jednostki Górskiej Straży pilnującej pogranicza imperium Meekhańskiego, oddziału dowodzonego przez młodego, lecz charyzmatycznego porucznika Kennetha-lyw-Darawyta, jego kilku zastępców (dziesiętników),oraz grupki kilkudziesięciu żołnierzy będących ludźmi bezwzględnymi w egzekwowaniu prawa, jednocześnie prezentującymi wysokie wartości moralne podparte: honorem, sumiennością i lojalnością tak do dowódcy, jak i do współtowarzyszy. Druga część równie dobra, napisana doskonałym językiem, postacie wyraziste i plastycznie ukazane, zwłaszcza postać głównego bohatera Yatecha z plemienia Issaram, młodego człowieka, lecz mimo to doskonałego wojownika, dla którego honor i prawa plemienne są więcej warte niż: miłość, dobro drugiego człowieka, a nawet własne życie.