Oko dnia

Bardzo niezwykła książka, można powiedzieć, że w pewnym stopniu nawet kolekcjonerska. Również sama jej struktura jest dosyć intrygująca. Otóż „Oko dnia” jest fragmentem blogu Jonathana Carrolla. Książka-blog obejmuje okres od 14 lipca 2004 roku do 31 grudnia 2005. Rzeczą znamienitą jest to, że nie jest to zwykły dziennik pisarza, ani kronika jego życia. Dodatkowo w załączeniu znajduje się kilkustronicowa biografia. Przy czym nie podaje ona tylko suchych faktów, ale poniekąd przedstawia nam portret pisarza. Wydanie tzw. książki-bloga może współcześnie nie jest czymś niezwykłym, ale kilka lat temu kiedy zaczynały „kiełkować” blogi było rzeczą nadzwyczajną. W pewien sposób „Oko dnia” obejmuje fragment życia autora. Poprzez formę blogu, czyli wpisów książkę czyta się błyskawicznie. Wpisy są zróżnicowane, czasami obejmują kilka stron, czasami jest to jedno zdanie. Dodatkowo autor nie opisuje skrupulatnie każdego dnia, gdzieniegdzie pomiędzy kolejnymi wpisami mija kilka dni. Jednakże rzeczą najważniejszą jest ich treść. Przede wszystkim nie mają one formy opisu codziennych czynności (zresztą sam autor w pewien sposób naśmiewa się z tego sposobu podając przykład osoby, która opisywała jak wybierała buty w sklepie). Cóż przedstawia nam „Oko dnia”? Przede wszystkim bardzo zróżnicowany świat Jonathana Carrolla, ale również wpływ tego świata na jego wyobraźnię. W książce zarówno znajdziemy wspomnienia z dzieciństwa, jak i też rozważania o sztuce pisarskiej, codzienne obserwacje ludzi, ulubione cytaty, wiersze oraz fragmenty listów od przyjaciół. To chyba najważniejsze elementy jakie się znajdują w „Oku dnia”, ale nie wszystkie. Interesującym jest, że czytelnik ma okazję podejrzeć wyobraźnię pisarza podczas pracy. Ma również możliwość zobaczyć pomysły, które w swej dojrzałej formie zostały przelane na papier. Jonathan Carroll uznawany jest za twórcę, którego domeną jest realizm magiczny, chociaż sam nie chce być szufladkowany do żadnej kategorii. Pierwszą zasadniczą cechą, która wręcz bije z kart tej książki jest zachwyt autora nad codziennością życia. Widać, że Carroll w nawet codziennych czynnościach potrafi dostrzec coś magicznego. Z drugiej strony, niektóre wpisy biją wręcz niezwykłością, czy też nadnaturalnością. Niekiedy czytelnik może zadać pytanie, czy istnieje jakiś związek między tymi cudownymi zdarzeniami a samym autorem. Jeśli autor dostrzega niezwykłość w takiej sytuacji – dwójka osób grająca w parku w ping-ponga podczas opadów śniegu (sama niezwykłość zdarzenia) – to nie powinien dziwić fakt, że jest mistrzem w przelewaniu magiczności chwili na papier. Drugą zasadniczym elementem jest zachwyt autora nad jego Wiedniem, który jak wiemy nie jeden raz zagościł w jego powieściach. Jak sam autor podaje w tym mieście jest coś magicznego. Cieszyć może fakt, że jest parę odniesień do Polski. Możemy oczyma autora zobaczyć jak jesteśmy przez niego postrzegani. Bardzo budujące jest to, że Jonathan Carroll zachwycony jest Polską. Oczywiście jest jednym z najpopularniejszych amerykańskich pisarzy w Polsce (chociaż czy już taki amerykański, skoro świadomie wybrał wieloletnie życie w Wiedniu, gdzie przesiąkł europejskością). Budujące jest również to, że parę książek Carrolla miało swoje prapremiery właśnie w naszym kraju. Kolejnym powodem do dumy jest fakt, że „Oko dnia” jest bardzo niezwykłą książką jeszcze pod jednym względem. Otóż została ona wydana jedynie w Polsce, oczywiście za zgodą samego autora. Po raz kolejny Jonathan Carroll docenił polskich czytelników, skoro spotkał nas taki zaszczyt. Króciutko odnośnie samej „mini biografii” na końcu książki. Dobrze, że nie ogranicza się ona do suchych faktów. Przytoczonych jest wiele niezwykłych historii z życia autora, przez co czytelnik jeszcze bardziej może poznać jego osobę. Dodatkowym plusikiem jest podanie tych informacji chronologicznie. Podsumowując, oczywiście książka dla stałych czytelników Jonathana Carrolla, ale nie tylko. Uznanie należy się samemu autorowi, że odsłonił nam, czytelnikom, kawałek swojego świata. Podpatrzenie wyobraźni pisarza przed pisaniem powieści jest niezwykłym doświadczeniem. Pomimo tego, że jest to książka-blog, poniekąd książka faktu, bynajmniej nie jest mniej magiczna od innych powieści autora. Przede wszystkim „Oko dnia” świetnie ukazuje naturę pisarza, czyli poszukiwacza magicznych momentów.