Nawiedzony dom

Lektura "Nawiedzonego domu" to na pewno uczta duchowa, chociaż opowiadania są bardzo zróżnicowane pod względem treści i poziomu. Ponieważ utwory są ułożone chronologicznie, można zauważyć, jak rozwijała się i zmieniała twórczość pisarki - te późniejsze są lepsze i ciekawsze, chociaż mnie ujęły też niektóre z początkowych tekstów. Za najbardziej udane uważam następujące opowiadania: Rzeczy trwałe, Nawiedzony dom, Wdowa i papuga: historia prawdziwa, Nowa suknia, Człowiek, który kochał bliźnich, Chwile istnienia:"Szpilki od Slatera są tępe", Trzy obrazy, Panna Pryme, Spadek Opowiadania Virginii Woolf na pewno nie są lekkie, łatwe i przyjemne, jednak warto się z nimi zmierzyć. Fascynujący jest świat bohaterów, ich uczuć, skomplikowanych przeżyć, marzeń i ograniczeń, chociaż czasem autorka opisuje pozornie zwyczajną rzeczywistość. Niewątpliwym walorem tej prozy jest jej kunsztowny charakter, złożony styl, barwny język. Często zdania się spiętrzone, wielokrotnie złożone, dlatego lektura wymaga skupienia. Przyznam, że niektóre fragmenty czytałam kilka razy, do niektórych fraz wracałam, ale potrzebowałam akurat książki wymagającej intelektualnego wysiłku i "Nawiedzony dom" spełnił moje oczekiwania. Polecam przede wszystkim tym czytelnikom, którzy szukają w literaturze wyzwań i czegoś więcej niż tylko rozrywka.