Orlando

Virginia Woolf i jej nowatorska powieść "Orlando". Oczywiście nowatorska w roku wydania, czyli 1928. To dopiero musiało być wydarzenie. Sama postać Virginii Woolf i jej życie to materiał na książkę. Postępowa, nieskrępowana i nietuzinkowa kobieta. Myślę, że wiele ze swoich przeżyć i przemyśleń zawarła w tej powieści. To dzieło, które trudno zaszufladkować. Po niedawno przeczytanym "Portrecie Doriana Graya" tylko utwierdziłam się w przekonaniu, że klasyka może być intrygująca i zaskakująca. A pozostaje nieznana, bo ma etykietkę przestarzałej i nudnej literatury. Bardzo oryginalny pomysł i wykonanie. Czytając wraz z Orlandem przemierzamy lata, wieki i przestrzenia, a nawet zmianę płci. To tak monumentalna powieść, że trzeba by ją chyba przeczytać kilka razy, by odkryć mnogość znaczeń i wszystko przemyśleć. Nadmienię więc tylko o kilku, które wysuwają się na pierwszy plan i same się nasuwają: - przemożna chęć przygód i poznania świata - pogoń za marzeniami - pragnienie miłości - uzależnienie pozycji społecznej, towarzyskiej i możliwości uzależnione od płci. I to ostatnie zagadnienie wydaje się być dla Woolf najważniejsze. Pytanie o to, jak płeć wpływa na życie człowieka. Jak płeć determinuje sposób życia, postępowania, i jak kreuje oczekiwania społeczeństwa w zakresie norm społecznych, kulturalnych i towarzyskich. Powieść, która wyprzedziła czasy, złamała konwencje, stała się eksperymentem i to bardzo udanym. A nawiązania do historii, sztuki i literatury czynią ją zgrabnym wykładem w tym zakresie. Jeśli dodać do tego jeszcze szczyptę satyry, otrzymujemy wielobarwne i wielopoziomowe dzieło ze wszech miar godne przeczytania.