Mara

Aż wstyd przyznać, że nie znałem żadnych wcześniejszych książek pani Domagalik i nie chodzi mi o biografię Jerzego Brzęczka czy Kuby Błaszczykowskiego. Dlatego bardzo cieszę się, że trafiłem na najnowszą powieść „Mara” pani Małgorzaty. To niezwykle obrazowa i bezkompromisowa opowieść, pesymistyczna wizja relacji damsko-męskich w której wszystko to co najlepsze może spotkać dwoje ludzi tylko i wyłącznie przed pierwszym pójściem do łóżka. To pełna erotycznych subtelności, emocjonalnych niuansów i łóżkowych detali historia wyborów pomiędzy bezpieczną samotnością a związkiem ostatecznie przepełnionym fałszem, o oddychaniu w tym samym rytmie i duszeniu we wspólnej przestrzeni, o samotności której nie należy się bać a trzeba oswoić i pokonać poprzez choćby przelotny związek. O strachu przed opuszczeniem i samotności we dwoje, gdzie obecność kogoś prawie już obcego zaczyna boleć. To historia kochanków, męskich katalizatorów, przerywników, stypendystach w nowym projekcie – życie bez zobowiązań tytułowej Mary – seksownej, prowokacyjnej i wręcz ortodoksyjnie suwerennej kobiety. Najnowszą książkę pani Domagalik bardziej odbiera się zmysłami niż czyta. Czytelnik pogrążą się w jej fabule aby po każdym rozdziale wrócić do swojego życia i zastanowić się: czy mnie to już dotyczy czy do takich wątpliwości i wyborów mam jeszcze daleko.