Lucyna. Zerwana nić

Książka ta jest jak wehikuł czasu, który przenosi czytelnika do czasów PRL – u. Od pierwszych jej stron odczuwa się autentyczność tła napisanej historii, dzięki doskonale oddanemu klimatowi opisanych lat. Cała zresztą powieść odbierana jest niemal namacalnie, zapewne dzięki mnogości szczegółów, którymi raczy nas Pani Anna - tak dobrze znanych wielu z nas piosenek słuchanych w radio, oglądanych programów telewizyjnych, przedmiotów codziennego użytku, wyglądu ulic i wyposażenia mieszkań. Ale najważniejsze i najciekawsze w opowiedzianej historii jest chyba to, że wydarzyła się ona naprawdę. Książka z pewnością nie powstałaby, gdyby nie doszło do spotkania Anny Stryjewskiej z tytułową Lucyną. To jej skomplikowane koleje losu, były inspiracją do napisania tej doskonałej powieści. Łódź, lata 70. Młoda dziewczyna, Lucyna, jest najstarszym dzieckiem z trojga rodzeństwa. Jej ciężko pracująca mama dba, aby utrzymać skromnie żyjącą rodzinę. Ojciec trójki dzieci nie wywiązuje się ze swoich obowiązków, ponad najbliższych przedkłada przelotne znajomości z kobietami, wolne życie i alkohol. Lucyna ma nadzieję, że jej przyszłość będzie inna od codziennej gehenny jej matki. Kiedy poznaje Julka, wierzy, że to on wyrwie ją z biednej i szarej rzeczywistości. Sam ją o tym wielokrotnie zapewnia, a mówić i obiecywać potrafi on pięknie. Przekonuje dziewczynę o swojej miłości oraz, że stworzy dla niej wymarzony dom. Kiedy na świecie pojawia się ich córeczka, równocześnie w młodej rodzinie pojawiają się problemy. Julian po pijanemu rozbija fiata, dzięki któremu zarabiał jako taksówkarz. Dlatego też, aby zapewnić rodzinie byt, postanawia wyjechać do pracy do Niemiec. Długo jednak stamtąd nie wraca, przestaje kontaktować się również z rodziną. Lucyna dowiaduje się od przyjaciela swojego męża, Wojtka, że Julian odsiaduje w Niemczech karę pozbawienia wolności. Zrozpaczona wymusza na Wojtku, aby pomógł jej zdobyć nielegalne dokumenty, by mogła przedostać się przez zachodnią granicę i pomóc mężowi... Dalsze losy Lucyny i jej córeczki to pasmo rozczarowań i niepowodzeń, które są skutkiem nietrafnie podejmowanych decyzji. Choć główna bohaterka kierowała się dobrymi intencjami, podążała za głosem emocji i miłości do dziecka, jej życie coraz bardziej skręcało ku przepaści. Mimo zdobytych w okresie dzieciństwa i młodości doświadczeń, nie potrafiła wyczuć złych zamiarów skierowanych w jej stronę, ani zdecydowanie wycofywać się z sytuacji, które mogą być zgubne dla niej i jej najbliższych. Skutki nietrafnych wyborów odbiją się na całym jej przyszłym życiu. W powieści Anna Stryjewska opowiedziała czytelnikom ponadto historię społeczeństwa lat 70 – 90 ubiegłego wieku. Trudne, szare życie, codzienna walka o zdobycie podstawowych produktów codziennego użytku, wielogodzinne kolejki – to chleb powszedni ówczesnych czasów. Dlatego tak wiele ludzi marzyło o wyjeździe za granicę, a nawet za ocean i oddałoby wiele, aby uciec z duszącej ich brakiem wolności Polski. Ich snem codziennym był "american dream". „Lucyna. Zerwana nić” to jednak przede wszystkim powieść o zawiedzionych nadziejach, powielanych błędach i konsekwencjach podejmowanych decyzji. Pokazuje ona również, że nie tak łatwo wyrwać się z miejsca, w którym przyszło się na świat, gdzie córki powielają błędy matek, nieświadomie idą ta samą drogą, naiwnie kochają i przebaczają... Opowieść o życiu Lucyny i jej bliskich skradła moje serce. Jest ona do bólu rzeczywista i do bólu emocjonalna. Jest ona także źródłem życiowej mądrości, dzięki której może nam uda się podejmować właściwe decyzje?...