Łagodna i inne opowiadania

Esencja twórczości F.Dostojewskiego, ukazująca jego wielkość i mistrzostwo,jedna z perełek wśród miniaturowych form twórczości,które nie są tak popularne i znane jak : „Zbrodnia i kara” „Bracia Karamazow” „Idiota” „Biesy” , ale bez wątpienia zasługują na to, za sprawą wielkości i ważkości przesłania, które ze sobą niosą. Powyższe opowiadanie, dotyczyć może każdego z nas, uświadamiając nam ( oby ) miałkość i niecność naszego życia, oraz czynów, których się dopuszczamy, otwierając nam oczy na drugiego człowieka, z którym żyjemy przez całe lata, niekiedy dziesięciolecia, człowieka nazbyt często traktowanego jak element wyposażenia gospodarstwa domowego, coś w rodzaju : maszyny do posług i towarzystwa.Dostojewski kunsztownie nakreślił obraz istoty, zapatrzonej w siebie, patrzącej na drugiego człowieka z wyżyn swego egoizmu, stojącej na piedestale, na który sobie nie zasłużyła, piedestale, którego fundament osadzony jest na niepewnym gruncie, prowadząc w konsekwencji do upadku istoty na nim stojącej.