Kot i mysz

Druga część Trylogii Gdańskiej, ale zupełnie odmienna od „Blaszanego bębenka”. „Kot i mysz”- nasuwa się może mało ciekawe, ale wydaje mi się, trafne- jest bardziej przyziemna i zwyczajna. Oczywiście ma te same zalety, jakie spotkałam w poprzednich książkach Grassa: piękny język, klimat miejsca (wiadomo, że Gdańska),nastój czasów przedwojennych i wojennych. No i atmosferę, jaka panuje w grupie nastolatków, zresztą ode mnie powieść dostaje za to dodatkowe punkty, właśnie za tematykę dorastających chłopców. Oczywiście, książka jest inna, przede wszystkim to tylko nowelka, ale nawet w tak krótkiej formie autor umie świetnie oddać ducha przyjaźni czy podziwu, a do tego charakter jednej, najgłówniejsze postaci, którą nie jest narrator. I na koniec króciutka uwaga, „Kot i mysz” to drugi tom trylogii, ale całkowicie samodzielny, można go czytać nie znając „Blaszanego bębenka”, obie książki łączy tylko miasto i ze dwa razy naszkicowany w tle Oskar ze swoim bębenkiem.