Kamienica przy Portowej

Sąsiedzi...znacie swoich sąsiadów? Macie z nimi dobre stosunki? W dzisiejszych czasach, zagonieni i zapatrzeni w swój świat, zamknięci we własnej bańce, rzadko chcemy czy też umiemy, nawiązywać sąsiedzkie relacje. A dlaczego o to pytam? Bo ten motyw jest kanwą nowej książki Katarzyny Janus "Kamienica przy Portowej". To ciepła, choć momentami bolesna opowieść o tym, jak w pewnej starej kamienicy, splątały się losy kilku zamieszkujących ją osób. Osób, które wyszły ze swojej strefy komfortu, otworzyły się na nowe możliwości i poczuły, że wspólnota naprawdę znaczy bardzo wiele. Policjant Hubert, jego tata Sylwester, programista Michał, jego mama Teresa oraz Pola i młoda mama Basia....tyle osób i tyle historii. Ich życie nie jest idealne, ale czyje jest. Jednak zupełnie nieoczekiwanie, zaczynają otwierać się na siebie nawzajem, poznawać swoje historie i stanowić wspólnotę, z której mogą czerpać siłę i pomoc. To opowieść o ludziach jakich wiele, takich jak my, mających swoje wady i zalety, lepsze i gorsze dni, dlatego stają się nam bliscy, bo czujemy, że są podobni do nas. Ale Katarzyna Janus nie byłaby sobą, gdyby nie umieściła w niej i wątku medycznego. Jest to już znak rozpoznawczy jej książek. Autorka sama jest lekarką, więc w sposób mądry i profesjonalny, zawsze wplata w swoje książki wiadomości związane z medycyną. W ten sposób też nas trochę edukuje, walcząc z głupimi mitami i wiadomościami z internetu. Tym razem porusza wątek przeszczepu szpiku. I przyznam się Wam, że sama jestem w bazie dawców szpiku, choć do tej pory, mój szpik nikomu nie był potrzebny. Niemniej mam świadomość, że może kiedyś uratować komuś życie. Dla mnie niewielki wysiłek a dla kogoś... I właśnie m.in dlatego lubię książki tej autorki, za ten walor edukacyjny, Choć nie bez znaczenia jest też ciepła opowieść, z którą spędziłam miłe chwile. Opowieść o tym, jak czasem warto otworzyć się na innych i dostrzec coś więcej, niż czubek własnego nosa. Mnie się podobała. Zachęciłam Was?