Życie za życie

To moje drugie spotkane z panią Janus i po raz kolejny autorka sprawiła, że nie mogłam się od książki oderwać. A przecież jest to normalna powieść obyczajowa z delikatnym wątkiem sensacyjnym jakich wiele na polskim rynku a jednak ma w sobie to coś, co sprawia że czyta się ją z przyjemnością i zainteresowaniem . Bo to powieść o normalnym życiu i o sytuacjach które mogą spotkać każdą z nas. A przede wszystkim o rożnych odcieniach miłości. Od tej normalnej, szczerej płynącej prosto z serca aż po chorą, zaborczą, samolubną, obsesyjną która często prowadzi do tragedii. Podobało mi się, że cała historia opowiedziana jest z perspektywy trzech głównych bohaterów czyli Majki, Huberta i Filipa co pozwoliło lepiej poznać motywy ich postępowania bo te nieraz były bardzo kontrowersyjne. Można ich było polubić lub potępić, pokochać albo znienawidzić. Ta powieść powieść czasami wzrusza, czasami denerwuje nas postępowanie bohaterów ale też zmusza do refleksji nad życiem i konsekwencja naszych czynów. Dużym plusem jest też styl pisania autorki....taki lekki , niewymuszony a zarazem plastyczny i kolorowy. Oprócz wciągającej fabuły autorka pięknie opisuje krajobrazy w których rozgrywa się akcja, począwszy od Rabki i Szczawnicy po dalekie Chicago z drapaczami chmur i slumsami. Gorąco polecam tą powieść pełną zarówno intryg jak i normalnego życia.