Inna strona świata. Reporter o punktach zapalnych i miejscach przemilczanych

"WOJNA" o „POKÓJ” ? Reportaże Jagielskiego mają w sobie siłę ukrytą. Suche fakty podane bez emocji, bez jakiejkolwiek oceny autora, ale z tych faktów wyłuskane i zestawione w jakiś przedziwny sposób jest to, co buduje charakterystyczny rodzaj napięcia. To, co wydawałoby się niemożliwym, jest możliwe i ma miejsce, czasami całkiem blisko Ciebie. Tylko co zrobić z tą wiedzą? Ta wiedza uwiera, wpędza w poczucie bezradności, a zaklinanie rzeczywistości w złudnej nadziei, że ona musi być przecież inna niż jest, nie pomaga. Inna strona Świata to zbiór reportaży przesycony jednym: niezależnie czy czytasz o potędze militarnej czy państwie, które trudno odszukać na mapie, historią rządzą te same schematy, z wbudowanym priorytetowym pomnażaniem majątku i władzy jednostek na rozhuśtanych, a może normalnych, nadziejach i oczekiwaniach ludzi. Czy to przyczyna tego, że żadna arytmetyka i układanka stosunków dla realizacji „interesów narodowych” nie sprawdza się na długo, a co więcej nie sprawdza się w budowaniu spokojnego i godnego życia wszystkich ludzi? A może wcale ma się nie sprawdzać? Laureatka pokojowego Nobla powiedziała, że „Demokracja wkroczy do Iranu przez Bramę Praw Kobiet” Tak? A kto jest w stanie taką bramę zbudować i za jaką cenę? Nawet cena życia, młodych kobiet, poniesiona za nieprawidłowe noszenie hidżabu to cena za mała. Ich życie miało wartość bezcenną, ale ich śmierć została zagłuszona przez lament po tysiącach zabitych w toczących się równolegle wojnach o wpływy terytorialne czy gospodarcze. I ten lament jest bardziej słyszalny. Ale nawet do tego lamentu świat się przyzwyczaja. Czy to jest prawda? Ps. Inna strona świata odnaleziona w czasie i przestrzeni.