Guruna

W tym dziwnym roku nie było mi dane wyjechać dalej - poza granice kraju, ale… na sam koniec wylądowałam w Grecji! Mimo, że cała akcja książki dzieje się podczas wakacji, nie ujęłabym jej za stricte wakacyjną. Bohaterki Marta i Ala poradziłby sobie ze swoją energią i entuzjazmem, ze wszystkimi przeciwnościami równie dobrze na biegunie północnym, chociaż byłoby to mniej przyjemne niż w słońcu Kefalonii. Na wstępie miałam okazję zapoznać się z początkami przyjaźni dziewcząt, z tym, jak wygląda ich życie na co dzień. Zaraz potem rodzi się pomysł wyjazdu na wakacje. Większość entuzjastów podróżniczych, o ile nie każdy wie, że w momencie pojawienia się planów na wyjazd zaczyna się wielkie odliczanie (albo skreślanie dni w kalendarzu). Tutaj również to poruszenie dało się zauważyć. Sam wyjazd obfituje w pasmo mniej lub bardziej szczęśliwych wydarzeń i mogę powiedzieć, że przeszło mi przez myśl “a myślałam, że tylko ja jestem na wyjazdach chodzącym piątkiem trzynastego”. Jednak stawiają czoła kolejnym wyzwaniom, które mimo napiętych sytuacji summa summarum obracają w żart. Mimo, że mieszkają w innych miastach, można wyczuć między nimi więź przyjaźni, która zakiełkowała w czasach studenckich, ale czy przetrwa ona ten wyjazd? Pojawiają się też bardziej przyziemne problemy, z którymi większość trzydziestolatków się boryka, dodatkowo przemyślenia nad życiem. Książkę wchłonęłam w kilka godzin. Przy okazji, dowiedziałam się, co jest tytułową Guruną :) Bardzo lekka, przyjemna i przepełniona żartami dziewczyn pozycja, dzięki której można oderwać się od rzeczywistości.