Diabelska alternatywa

Świeżo po lekturze „Diabelskiej alternatywy" jestem świecie przekonana, z polityka to bardzo brudna sprawa. Co do samej lektury, to Forsyth wykonał kawał naprawdę porządnej roboty, za co mu chwała i cześć, ale z punktu widzenia mnie jako czytelnika- kobiety autor mocno przesadził ze szczegółami. Być może czytelnik- mężczyzna więcej interesujących ciekawostek odnajdzie w tej książce, ja niestety chwilami po porostu się nudziłam. Cała intryga, poprzez te właśnie wielgachne wprowadzenia i szczegółowe aż do bólu opisy, wydaje mi się rozmyta, całość zaś przegadana. Chociaż sam pomysł był niezły, nieprzewidywalne rozwiązanie wydawałoby się nierozwiązywalnej sprawy. A ostatnie zdania to już w ogóle było dla mnie ogromnym zaskoczeniem. W trakcie czytania „Diabelskiej alternatywy" po raz kolejny nasunęła mi się uwaga, że rozpad ZSRR i koniec zimnej wojny zmieniły wiele na świecie, ale są ludzie, którzy po nich płaczą, pan Forsyth jest jednym z nich- bo zabrano mu tematy do ciekawych książek- chyba najlepsze powieści pióra FF wiązały się jakoś z ZSRR- no i my wierni czytelnicy Forsytha uronimy czasem kilka łez, że nie będzie już drugiej „Ikony" na przykład.