Cichym ścigałam go lotem

Ostatnio dość często sięgam po kryminały w starym dobrym stylu. W związku z tym że przeczytałem większość książek A. Christie czy A. C. Doyle sięgnąłem po twórczość naszego rodzimego pisarza. Jak do tej pory jestem zadowolony. Plusy: + kolejna zagadka kryminalna z którą musi zmierzyć się Joe Alex; + wyjaśnienie czy to było samobójstwo, czy zabójstwo znanego naukowca; + bardzo lubię takie logiczne dochodzenie do odnalezienia sprawcy; + możemy razem z bohaterami prowadzić analizę i dedukcję faktów; + intryguje motyw prowadzenia śledztwa w stylu „zamkniętego pokoju”; + eliminowanie kolejnych hipotez, aż zostanie ostatnia, czasem niewiarygodna; + rewelacyjny udział w rozwiązaniu zagadki jednej martwej ćmy; + można się zdziwić jakie motywy mają ludzie popełniając zbrodnie; + nie zawsze książka musi zawierać kilkaset stron żeby wciągnąć; + byłem pewny udziału dwóch osób, a tu zaskoczenie, jednak w jedną trafiłem. Minusy: - ponownie detektyw Parker jest na marginesie śledztwa, robi tylko wielkie oczy; - jeśli przeczytało się kilka książek autora widać pewien stały schemat. Ogółem książka dobra.