Chłopiec z ulicy Wschodniej

O tej książce czytałam wiele opinii. zdecydowania większość z nich była pozytywna. Czy i na mnie ta książka zrobiła wrażenie? Tak. Jest to moim zdaniem najlepsza książka Anny Stryjewskiej, jaką do tej pory napisała. Realistyczne opisy przenoszą czytelnika do starej kamienicy, stojącej przy ulicy Wschodniej w Łodzi. Ulica i kamienica lata świetności mają dawno za sobą. Zdecydowana większość mieszkańców ulicy, kamienicy boryka się ze swoimi problemami w swoich maleńkich świata. Niewielkie mieszkanie na strychu zajmuje rodzina Gabrysia. Trafiła tam, ze względu na alkoholizm ojca, który staje się tyranem dla żony i syna. Autorka prowadzi nas przez historię z punktu widzenia dziecka. Dziecka, które ciągle jest pełne marzeń, nadziei, wiary, które ma w sobie siłę, by walczyć o każdy dzień i lepsze jutro, które potrafi dostrzec wokół siebie ludzi pełnych życzliwości. Dziecka, którego matka jest jego całkowitym przeciwieństwem... Do czego to doprowadzi... sprawdźcie sami! A oprócz poznania historii Gabrysia, będziecie mogli powrócić, do dziecięcego świata, w którym wszystko jest możliwe. Historia Gabrysia to opowieść o nadziei, wierze i miłości, które pozwoliły chłopcu realizować marzenia i żyć, w świecie pełnym okrucieństwa i niesprawiedliwości, które zafundowali mu najbliżsi. Autorka zdecydowała się na minimalizm. Historia jest krótka ( trochę za krótka). Zdecydowanie miała ona większy potencjał i szarżowania uczuciami czytelnika. Jednak z drugiej strony, nie jest nadmiernie przeciągana, nie nudzi. Zakończenie mnie nie zaskoczyło. Jest takie jak się spodziewałam. I może więcej emocji wywarło by inne, ale właśnie to wzmocniło we mnie ( tu się powtórzę) nadzieję, wiarę i miłość. Za możliwość przeczytania dziękuję Ewelinie z Zaczytanej Ewelki oraz autorce.