Brak tchu

Przeczytana w tym roku książka nr 100 godnie reprezentowana przez Orwella. Większość ludzi czytających zna tego autora z jego dwu książek, które stały się już kultowymi klasykami: "Folwark zwierzęcy" i "Rok 1984". To jednak był dość płodny pisarz i chciałam przeczytać inną jego książkę. Padło na wybrany z własnej biblioteczki "Brak tchu". I dobrze, zo to zupełnie odmienna pozycja: obyczajowa, spokojna, nostalgiczna. Pełno tu rozważań na temat przemijania, nieudana próba powrotu do krainy dzieciństwa. Wątki autobiograficzne tylko dodają prawdziwości tej relacji. Jest trochę nawiązań do polityki, ale bardziej są to obawy przeciętnego obywatela, który przeżył już jedną wojnę, a tu na horyzoncie wisi kolejna. Książka pełna jest filozoficznych rozważań i zadumy przeciętnego człowieka, a pisarz wielokrotnie podkreśla jego pospolitość i brak lepszego wykształcenia. Nie przeszkadza mu to jednak ciągle rozmyślać, roztrząsać, wspominać, obawiać się i próbować przetrwać. Polecam spróbować czegoś innego, bo to zawsze ciekawe doświadczenie.