Aleja starych topoli. Tom 1

"Czasami sobie zbyt wiele obiecujemy w życiu" (str 164) Bardzo przyjemna saga rozgrywająca się u schyłku XIX wieku. Początkowo akcja toczy się w Warszawie, by później przenieść się do malowniczego dworku w Jodłowie, lecz często wraca do stolicy.Tutaj poznajemy naszych bohaterów despotycznego mecenasa i jego całkowicie podporządkowana mu rodzinę.Najmłodsza latorośl 18-latka żyje z poczuciem odrzucenia przez rodziców, wychowywana bez miłości, tolerowana z poczucia obowiązku. Surowe metody wychowawcze, bezwzględne wymagane posłuszeństwo powodują, iż chce się jak najszybciej wyrwać z domu rodzinnego z marzeniami o miłości i okazaniu serca przez innych. Decyzją ojca wychodzi za mąż za swojego szwagra starszego od niej o 20 lat, w dodatku z trójką dzieci. Trudne życie młodej mężatki nienawykłej do stawiania czoła życiowym wyzwaniom, prowadzenia domu i wychowywania pasierbów. Pojawia się też ktoś kto próbuje zburzyć rodzinny spokój i szczęście, a przypadkowe rzeczy pojawiające się w obecnym życiu kierują uwagę ku przeszłości.Mimo iż nie chciała do niej wracać, ta nieustannie za nią podążała. Czasami nie warto odgrzebywać przeszłości i zostawić tajemnice zabrane do grobu, gdyż prawda może okazać się bardzo bolesna. Poznajemy różne odmiany miłości od dziecięcej, nastoletniej i dojrzałej, niedozwolonej i odrzuconej. Obserwujemy zmiany zachodzące w ludziach zarówno młodszych jak i starszych spowodowanych doświadczeniem życiowym i innym spojrzeniem na dotychczasowe życie i otoczenie. Akcja biegnie spokojnie, leniwie, lecz nie sposób się nudzić.