Urok późnego lata. Tom I

"Ludzie powinni pobierać się z miłości. Wszystkie inne powody są jedynie wyrachowaniem i nie przyniosą nikomu szczęścia" (str. 243) Autorka zabiera nas w sentymentalną podróż, w czasie której poznajemy dzieje wielopokoleniowej rodziny, nad którą ciąży fatum.Długo trzyma nas w niepewności, stopniowo odkrywając skrywane sekrety. Duży udział w tym ma młode pokolenie, dążące do poznania losów swoich przodków. A są one nieco zagmatwane i starsi nie kwapią się do odkrywania prawdy. Decyzje i wybory podejmowane w życiu mają pozytywny lub negatywny wpływ.Sami o tym decydujemy, często żałując,że podjęliśmy takie, a nie inne działanie, nie biorąc pod uwagę rad życzliwych ludzi.Łatwo też rzucać oskarżenia, kiedy nie zna się całej prawdy. Nieudane małżeństwo, tragedie, skandale wpłynęły na losy ich przodków. Zimne i obojętne relacje rodzinne. Kłamstwa, zdrady, nieodwzajemniona miłość, depresja nestorki rodu. Główna bohaterka przeżyła dwie wojny światowe. Życie jej nie rozpieszczało, nauczyła się zaradności, łaknęła ciepła rodzicielskiego, jednak nie dane było jej tego doświadczyć. Dziś jako leciwa staruszka, twardo stąpa po ziemi i radzi sobie z wyzwaniami. Żyła wspomnieniami, kultywowała przeszłość, co nie zawsze podobało się jej potomkom.O dziwo wspólny język z łatwością odnajduje z wnukami.W tle garść informacji historycznych, będących wyjaśnieniem stosunków panujących w Polsce w różnych okresach.