Zwycięzca

Myślałam, że autor już niczym mnie nie zaskoczy, jednak bardzo się myliłam. Druga część trylogii jest poświęcona socjologii władzy, zarówno świeckiej jak i duchownej, mechanizmom jej funkcjonowania, manipulacji, a także psychologii tłumu. Te dywagacje są oczywiście bardzo pesymistyczne, ale też niezwykle prawdziwe. Ludzie są tak bardzo podatni na manipulację, że jest to dla mnie przerażające. Tłum działa bardzo szybko, pod wpływem impulsu, a przy tym odpowiedzialność rozmywa się w ciżbie, a pamięć tłumu jest pamięcią krótkoterminową. Zakończenie książki było dla mnie zupełnie nieoczekiwane i stanowi największą wartość tego dzieła. Aż trudno uwierzyć, że książka powstała ponad 110 lat temu. Jedynym minusem książki jest odrzucenie przez autora emancypacji kobiet, a może to ja do końca nie zrozumiałam, co autor miał na myśli. Mimo to książka jest warta uwagi i polecam ją wszystkim miłośnikom sci/fi.