Żołnierze grzechu

Mieszkam na podkarpaciu, w pobliżu granicy. Tuż „za rogiem” wojna. Na niebie widać coraz więcej samolotów, śmigłowców, potęguje to uczucie zagrożenia. Jak to możliwe, że jeden „człowiek” z chorymi ambicjami doprowadził do zmiany oblicza świata. Jak można we współczesnym świecie bezkarnie mordować niewinnych ludzi. Mam nadzieję, że poniesie zasłużoną klęskę, zarówno militarną, jak i gospodarczą, a jego czyny zostaną ocenione i rozliczone. Od Ziemiańskiego wymagam trochę więcej. Plusy: - pomysł na fabułę, próba rozwikłania zagadki sprzed wielu lat; - ciekawie wykreowane postacie Potockiej, Majchrzaka, Barskiego i mojego ulubieńca Makabry; - sentymentalne opisy Wrocławia, miasta w którym kiedyś mieszkałem; - specyficzne poczucie humoru autora (ale majtki w zamrażarce to przesada); - już w tamtym czasie poruszenie kwestii obowiązku szczepień; - próba odnalezienie się przez człowieka obudzonego z letargu po 20 latach, jak bardzo szybko zmienia się nasz świat; - napotkane społeczeństwo i świat wydają się obcą cywilizacją, jak z fantastycznych filmów; - kto jeszcze pamięta lata sprzed 89 roku, westchnie ze smutku albo nostalgii. Minusy: - z tymi wręcz nieograniczonymi możliwościami policji to lekka przesada; - ile autor może narzekać na współczesny system i świat, takie jest życie; - słabe, nie wynikające z niczego, niewiarygodne zakończenie. Ogółem książka dobra, ale bez szału.