Virion. Szermierz

Ten kto lubi Ziemiańskiego będzie zadowolony po przeczytaniu całego cyklu. Kto go nie polubił ten nie zmieni zdania. Po krótkiej przerwie czas na kontynuację, czyli cykl Szermierz Natchniony. Plusy: - zamknięcie wszystkich wątków: Viriona, Niki, Taidy, Luny oraz Zakonu; - pokazanie przemiany jaką przeszedł Virion od młodości; - akcja wciąga, czarny humor bawi, ludzka głupota śmieszy; - styl pisania który mi odpowiada, lubię takie snucie historii; - relaks i dobra zabawa gwarantowane, odstresowanie i odprężenie pewne; - typowa rozrywkowa fantastyka, bez wielkich rozważań filozoficznych - jak zwykle fantazja i zachowanie Horecha ubawiło mnie setnie; - stopniowe odsłanianie historii rasy upiorów, skąd się wzięli na świecie; - spiski, intrygi, zbrodnie, tajemnice, polityczne gierki; - zakończenie pozwala na szersze rozwinięcie wątków i kolejne perypetie i przygody bohaterów w świecie Achai; - już mam wielki apetyt na kontynuację. Minusy: - początek jednak przydługi, trochę mnie nie porwał; - trochę męczy perfekcyjność bohaterów, a zarazem bezmyślność przeciwników. Ogółem książka bardzo dobra.