Zły wpływ

6/10 – DOBRY Trudna sytuacja finansowa zmusza Alison, jej męża i córkę Rowan do zamieszkania w posiadłości niezbyt lubianej ciotki Queenie. Pani domu to wyniosła, wredna i antypatyczna starsza kobieta, która budzi w otoczeniu jedynie niechęć i strach. Jej nagła śmierć, pomimo okazywanej żałoby, wydaje się być dla najbliższej rodziny wielką ulgą. Niedługo po pogrzebie Queenie (pochowanej wraz z medalikiem zawierającym kosmyk włosów ośmioletniej córki Alison),Rowan poznaje dziwną i nad wyraz dojrzałą koleżankę – Vicky. Będąc pod wpływem nowej przyjaciółki, dziewczynka stopniowo się zmienia, staje się złośliwa, zarozumiała i bezczelna. Z biegiem czasu Alison zaczyna podejrzewać, że w ciele Rowan zagnieździł się ktoś inny, ktoś kto bardzo przypomina zmarłą niedawno Queenie. Zdesperowana kobieta zmuszona jest stoczyć dramatyczną walkę o duszę swojej ukochanej córki. „Zły wpływ” to ghost story oparta na o tyle oryginalnym pomyśle, że nie mamy tutaj do czynienia z duchem straszącym, a raczej duchem intrygantem. Campbell demonstruje w swojej powieści jak łatwo można wpływać na nieukształtowany jeszcze umysł młodej osoby i jak wielką moc posiadają słowa. Słowa, które potrafią mocno ranić i dzielić nawet najbliższe sobie osoby. Brytyjski pisarz ukazuje też inną wielką siłę, jaką jest więź matki z dzieckiem. Szkoda tylko, że motyw ten został ukazany tak skrótowo i występuje praktycznie jako sam finał powieści. Myślę, że gdyby autor mocniej skupił się na wątku walki Alison o swoją córkę, to jego książka byłaby ciekawsza i nabrałaby bardziej emocjonalnego wydźwięku. Tak czy inaczej jest to dobrze napisany i całkiem interesujący horror, który jednak w ogóle nie straszy. Dodatkowo niektóre rozwiązania w nim zawarte oraz brak zaskakującego zakończenia sprawiają, że po lekturze „Złego wpływu” odczuwam pewien rodzaj niedosytu. Uważam, że każdy wielbiciel powieści grozy powinien zapoznać się z twórczością Ramseya Campbella, w końcu jest to laureat licznych prestiżowych nagród i naprawdę nie byle jaki pisarz. „Zły wpływ” to bardzo subtelna i solidnie napisana książka o wyjątkowo wrednym duchu, matczynej miłości i zagubionym w świecie dorosłych dziecku. Polecam, szczególnie fanom delikatniejszej i bezkrwawej odmiany literackiego horroru.