17 szram

"Będzie dziwnie i groteskowo. Mrocznie i klimatycznie. Sennie i chłodno. A przede wszystkim – strasznie." Niestety, po raz kolejny opis, w moim odczuciu, ma się nijak do treści. Przeczytałam uważnie wszystkie siedemnaście opowiadań i powiem, że słabiutko panowie, a nawet bardzo słabiutko. Ani jedno opowiadanie mnie nie przeraziło, a nawet nie przestraszyło nawet trochę. Jednak jak zawsze, choć tym razem z wielkim trudem, wybrałam moje podium, a więc już bez zbytniego przedłużania: 01. Opowiadanie "Rozpruwacz" - F.Paula Wilsona ------------------------------------------------- Nie przestraszyło mnie, za to zaskoczyło. Takiego finału się absolutnie nie spodziewałam. A zakończenie mnie nawet lekko rozbawiło. 02. Opowiadanie "Karolina" - Roberta Ziębińskiego --------------------------------------------------- To opowiadanie nie było jakieś odkrywcze, skojarzyło mi się z pewną mgłą mistrza Kinga, ale spowodowało moją lekką zadumę nad tu i teraz. 03. Opowiadanie "Ciało/Krew" - Dawida Kaina -------------------------------------------- Nad tym opowiadaniem też się trochę zadumałam, jednak nie nad tu i teraz, a bardziej, nad co by było gdyby rzeczywiście udało się TO zrobić, to o czym opowiada autor i jakie by to miało skutki dla nas wszystkich.