Złoty dom Goldenów

„Złoty dom Goldenów” - Salman Rushdie Opowieść, którą mimo 400 stron czytałam dość długo. Literatura Rushdiego wymaga skupienia i refleksji. W opisywanej historii Rushdie robi często odniesienia do innych wielkich pozycji literatury antycznej, dzieł Szekspira, Pisma świętego. Porównuje postaci powieści do bohaterów filmowych. Ponadto pisze długimi, wielokrotnie złożonymi zdaniami; mało dialogów i niezbyt duży druk. Te utrudnienia nie wpływają absolutnie na doskonałą fabułę, którą można się delektować. Historia rozgrywa się w Stanach Zjednoczonych. Bohaterami są Neron Golden – ojciec i jego trzej dorośli synowie. Rodzina przyjeżdża do Stanów Zjednoczonych. Neron Golden stara się ukryć swoją przeszłość i pochodzenie, oraz uciec od przeszłości. Jak się okazuje, w dzisiejszych czasach jest to trudne, a nawet niemożliwe. Żyje wystawniei w luksusie. Uważa, że może decydować o „wszystkim i wszystkich”. Nie przyjmuje do wiadomości, że zła przeszłość za nim i jego rodziną podąża. Sprawiedliwości (zemsty) nie można uniknąć. Naocznym świadkiem i narratorem opisywanych zdarzeń jest młody filmowiec i sąsiad rodziny Goldenów. Autor doskonale pokazuje jak daleko współczesny świat ogarnął konsumpcjonizm, przyzwolenie na fasadowość uczuć i relacji międzyludzkich, na wygodnictwo w życiu, w polityce i sztuce. Świat coraz mniej tolerancyjny, bardziej zakłamany i oszczerczy. Świat hołdujący radykalizmowi i podziałom. Książka mocno angażuje. Momentami należy ją odłożyć, ponieważ wielość ważnych komunikatów jakie autor próbuje nam przekazać po prostu wymaga zastanowienia i przemyślenia. Pozostawia nas z pytaniami, jak daleko możemy pójść w niszczeniu naszego dziedzictwa kulturowego i tworzeniu „ułudy bycia”. .W mojej ocenie powinna się znaleźć na półce „ do przeczytania”.